ဘူတာရုံဟောင်းနှင့် မိုးရွာတဲ့ညနေခင်း

ဘူတာရုံဟောင်းနှင့် မိုးရွာတဲ့ညနေခင်း

ညနေခင်း၏ ကောင်းကင်ယံသည် ခဲရောင်တိမ်တိုက်တို့ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး မကြာမီမှာပင် မိုးစက်မိုးပေါက်တို့က မြေပြင်ပေါ်သို့ တဖြဖြ ကြွေကျလာသည်။ မြို့ပြ၏ ဆူညံသံများနှင့် ဝေးကွာရာ အရပ်ရှိ ဘူတာရုံဟောင်းလေးသည် မိုးရေထဲတွင် ပို၍ပင် အထီးကျန်ဆဲ။ သံချေးတက်နေသော သံလမ်းများနှင့် ဆေးရောင်လွင့်နေသော အုတ်နံရံတို့သည် ဖြတ်သန်းခဲ့ရသည့် နှစ်ကာလများစွာကို သက်သေထူနေကြသည်။

မိုးရေစက်တို့က ဘူတာရုံ၏ သွပ်မိုးဟောင်းပေါ်သို့ မှန်မှန်လေး ကျရောက်သံသည် စည်းချက်ကျသော ဂီတတစ်ခုကဲ့သို့ပင်။ လေထုထဲတွင် စိုစွတ်သော မြေကြီးနံ့နှင့် သံချေးနံ့တို့ ရောယှက်နေပြီး အေးမြသော လေပြည်က ရံဖန်ရံခါ တိုးဝှေ့တိုက်ခတ်သွားတတ်သည်။ ဘူတာရုံရှိ ဝါကျင်ကျင် လျှပ်စစ်မီးသီးလေးများသည် မှိန်ပျပျ လင်းလက်နေပြီး ပလက်ဖောင်းပေါ်ရှိ ရေအိုင်ငယ်လေးများတွင် ထိုအလင်းပြန်ရိပ်တို့က ကခုန်နေကြသည်။

ပလက်ဖောင်းပေါ်ရှိ သစ်သားတန်းလျားဟောင်းလေးသည် တစ်ချိန်က ခရီးသည်တို့ဖြင့် စည်ကားခဲ့ဖူးသော်လည်း ယခုမူ မိုးခိုနေသော စာကလေးအချို့နှင့်သာ အဖော်ပြုနေရသည်။ ဘူတာရုံ၏ နံရံကပ်နာရီကြီးသည် ပုံမှန်အတိုင်း တချက်တချက် မြည်ဟည်းနေသော်လည်း ထိုနေရာ၌ အချိန်တို့သည် ရပ်တန့်နေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ မီးရထားသံလမ်းများက မိုးရေထဲတွင် ပြောင်လက်နေပြီး အဆုံးမရှိသော မှောင်ရိပ်တောထဲသို့ တိုးဝင်ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

ဤကဲ့သို့သော မိုးဦးညနေခင်းမျိုးတွင် ဘူတာရုံဟောင်းလေးသည် လွမ်းမောဖွယ်ရာ အတိပြီးနေသည်။ ခရီးစဉ်တစ်ခုကို စောင့်ဆိုင်းနေရသလိုလို၊ သို့မဟုတ် လွန်လေပြီးသော အမှတ်တရများကို ပြန်လည်တမ်းတနေသလိုလိုဖြင့် ငြိမ်သက်လျှက်ရှိသည်။ မိုးသည်းလာသည်နှင့်အမျှ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးသည် ဝေဝါးလာပြီး ဘူတာရုံဟောင်းလေးသည်လည်း သမိုင်းဝင်ပန်းချီကားတစ်ချပ်အလား မိုးမှုန်များကြားတွင် လှပစွာ ကျန်ရစ်နေပါတော့သည်။